یا مهدی (عج)

بیا جانا که جانان خواهد آمدامیر شاه خوبان خواهد آمد

بر این دنیای ظلمانی سر انجامشهی چون ماه تابان خواهد آمد

گرفتاران پریشان بیاییدکه شاه غمگساران خواهد آمد

الا ای بی پناهان ناله تا کیپناه بی پناهان خواهد آمد

بگو از ما به جمع مستمندانکه شاه فضل و احسان خواهد آمد

مریضان دردمندان مژده باداطبیب درد و درمان خواهد آمد

مکش ای دل  زهجران آه سوزانکه دیگر غم به پایان خواهد آمد

مکن ناله تو مظلوما زظالمکه شاه دین و ایمان خواهد آمد

بسوز ای دشمن مولا که مولابعز و جاه شایان خواهد آمد

ملایک در رکاب و التزامشبجاهی بس فراوان خواهد آمد

مگر صاحب ندارد دین و قرآنبه قرآن عصر قرآن خواهد آمد

بسر آن پرچم نصر من اللهبه کف شمشیر بران خواهد آمد

بشارت بادت ای شیعه که مهدیبقربانش سر و جان خواهد آمد

اي سوار صبح ظهور! بياييد كه ديگر دير است. دير از آن رو كه جانمان را ديگر تاب تحمل دوري شما نيست. بياييد و نگاه قبيله انتظار را، از سر راه برداريد.

اللهمَّ عجِّل لولیِّکَ الفرج

در پگاهی به وسعت تمامی صبح‌ها؛

در شفقی به پهنای تمام هستی؛

با چشمانی خیس،

از تمام چشمه‌های منتظر،

چشم به راهت داریم؛

تا بیایی و بودنمان را دلیل راه شوی؛

به یمن آمدنت،

شعف به وجد در آمد؛

انتظار از شوق گریست؛

صبر جامه دران شد؛

و ما بر نیمه ره جاده‌ی هستی،

با دستانی سر ریز اشک و نیایش،

در انتظارت هستیم.

اي يوسف حسن و ملاحت

باز آي كه چشم ما چون يعقوب در هجر تو سرشك غم به دامان مي ريزد . دل ما كربلاست ، سينه ما بقيع و چشم ما فرات . اي دادخواه شهيدان عشق ! اي زائر غريب گلزار بقيع ! اي تگاه حسرت تو سوار بر امواج فرات ! اي پناه خستگان ! ما به خون نشستگان تير مژگان توايم كه دل ما را ناوك مژگان تو شكافته است .

اي هستي من !

عمري است در انتظارم و بي قرار ، از عشق تو چون لاله داغدارم و دل خون ؛ تنها بهانه رويش من ، تابش آفتاب جمال توست ؛ اما از آن مي ترسم كه بهار عمر رو به خزان نهد و وصال دست ندهد .

مونس من !

عمري است در سراپرده دل در حسرت ديدارم و از هجر تو بيمار . در بستر بيماري جز ياد تو درمانم نيست و در گوشه تنهايي ، جز نام تو يارم نيست .