|
نازنينا به تو مينازم و با ناز تو سرگردانم از خودم هيچ نميدانم و دانم که تو را مي دانم اهل دل صحبت رسوايي ما را ابداً گوش کنند تا ببيند که به يک نقطه در اين دايره سرگردانم چکه چکه اگر از سقف دلم چکه کند تنهايي بي تو ميميرم و اما به سر قول خودم مي مانم
سرانجام قاتلان کربلا چه شد؟ ادامه مطلب لطفا....
تاريخچه پرچم کشورمان
سلام دوستاي عزيزم. بد نيست در مورد قدمت پرچم مقدس كشورمون اطلاعاتي بدونيم ..... ادامه مطلب لطفا ...
غریبه باورت میشه گل یخی در قلب من روئیده؟! ... اشکاموپاک کن تا گلبرگهاشو ببيني ***
براي زندگی كردن بسيار كم فرصت داريم اما برای روزی كه خواهيم رفت از اين جا تا ابديت ... قدر ثانيه های اندک زندگی ات را بدان ... شايد آن دنيا آن گونه كه فكر می كنی نباشد .
مرداب تنها بود و من تنها تر مرداب آرام بود و من هم در آرامش به او نظاره میکردم مرداب ساکت بود و مرا نیز سکوت فراگرفته بود مرداب را دوست دارم او بزرگ است آرام است ولی غمگین و دل پر دردی دارد حتی تکان هم نمی خورد که اگر تکان بخورد وآرامشش به هم بخورد دیگر مرداب نیست! با همه اینها ناگهان از او بدم آمد متنفر شدم چون از بی تحرکی و بی تعصبی او را لجن فرا گرفته... مرداب تنها بود و من تنها تر یادتان باشد مرداب نمانید...
امشب اولین شب یتیمی بچه های حسین است و چه سخت است شب اول... امشب زینب اولین شب بی یاوری اش را تجربه می کند... و چه سخت است این شب برای کسی که تا امشب بر کوه تکیه داشته... امشب عباس نیست... امشب عباس نیست... بله امشب عباس نیست... و امشب پشت و پناه اهل بیت پیغمبر نیست... امشب شاید اهل حرم راحت بخوابند؟؟؟ آری امشب شاید اهل حرم راحت بخوابند؟؟؟ چون ... چون امشب دیگر صدای گریه علی اصغر نمی آید... ولی مگر میشود؟؟؟؟؟؟ امشب افتخار خیمه ها نیست... علی اکبر را می گویم اوهم رفته... آیا او ز رقیه خبر دارد؟؟؟ آری امشب که همه رفتند . ولی گویا یک نفر بود... آری امشب یک نفر بود...اگر او نبود که شب سحر نمی شد... اگر او نبود که امام سجاد(ع)بیمار را نمی گذاشتند... اگر او نبود همه می مردند...نه از جفای دشمن... امشب تنها بهانه برای مردن دوری بود و کثرت مصیبت... امشب مهدی(عج)بود آقا جان آجرک الله آقا جان صبر شما خدایی است چگونه سیلی خوردن بچه ها را تحمل کردید؟ چگونه پاره شدن گوشها را تحمل کردید؟ چگونه بر تازیانه خوردنها صبر کردید؟ و چگونه مصائب زینب را دیدید و ... آری شما صبرتان زیاد است... شما سیلی خوردن زهرا(س) را هم دیدید... شما بستن دستان علی(ع)را هم دیدید... و مصیبتهای همه پدرانتان را... شما سالها غربت شیعه و یارانتان را دیدید...و شما سالها غربت را تجربه کردید... گمانم می دانم این همه صبر برای چیست... وعده... گمانم خدا به شما وعده ای داده... بلی همان وعده که که ما شیعیان گنهکار شما به امید آن زنده ایم... انتقام........ بلی گمانم خدا به شما وعده انتقام داده ... انتقام دستهای بسته...انتقام فرقهای شکافته...انتقام جگر های پاره... انتقام بازوان قلم شده... انتقام حنجر های پاره شده... انتقام جوانان و پیران ... انتقام سرهای بریده... انتقام گوشهای پاره...انتقام تازیانه...انتقام لبهای پاره پاره شده... انتقام اسارت... و مهمتر از همه انتقام پهلوی شکسته و رخ نیلی... و انتقام محسن... ولی کی؟؟؟؟؟ ولی کی؟؟؟؟؟؟
امشب شب عاشوراست ... شب لیله قدر حسینی ها است ... شب عملیات امام حسین ...شب مناجات امام حسین ... شب درد دل امام حسین با زینب ... شب آخر امام حسین ... نمی دانم چی بگم ... امشب شب شور ... شب ذکر است ... بیایزم امشب تا صبح بیدار باشیم ... به یاد آن شبی که حسین تا صبح خار از بیابان می کند ... گوشواره از گوش اطفال در می آورد ... به خواهر نشان یک بلندی می داد ... تا در آخرین لحظه... آخرین نگاه ... آخرین امید ... حسین در گودال ... زینب به بالای تل .. ای وای ، ای وای ... بیاییم تا صبح ذکر حسین را بگیریم ... با تمنا و التماس بگوییم : نکن ای صبح طلوع ... خدایا ما را کربلایی کن ...
عباس تو کیستی که هفت آسمان زمزمهگر نام توست و هستی در تفسیر وسعت روحی بی ساحلت مانده است! ای ماهتاب آسمان کربلا، ای قمر شبهای عشق، ای ساقی دشت سخاوت، تو کیستی که عظمت بر آستانت سر میساید و فتوت و عشق در قاف وجود تو پر میریزد؟
شگفتا!
وقتي که بود نمي ديدم،وقتي که ميخواند نمي شنيدم...
وقتي ديدم که نبود،وقتي شنيدم که نخواند...
چه غم انگيز است که وقتي چشمه اي سرد و زلال در برابرت ميجوشد و مي نالد و مي خواند،تشنه ي آتش باشي و نه آب!
و چشمه که خشکيد،چشمه که از آن آتشي که تو تشنه ي آن بودي بخار شد و به هوا رفت و آتش کوير را تافت و در خود گداخت و از زمين آتش روييد و از آسمان آتش باريد ،تو تشنه ي آب گردي و نه آتش!
و بعد
عمري گداختن از غم نبودن کسي که تا بود از غم نبودن تو مي گداخت.
کوير,دکترعلي شريعتي
کویر یعنی به وسعت تنهایی آشنا شدن.کویر یعنی از خود خالی شدن و از او پر شدن.کویر یعنی نجوای سکوت را شنیدن.کویر همه هیاهوست در درون.کویر همه آرامش است در برون.
یکسال گذشت و دوباره محرم شد ولی امسال جای کربلا عوض شده امسال غزه کربلاست و به جای یک طفل شیرخوار شش ماهه ده ها طفل معصوم به خاک و خون کشیده شدند همیشه میگوئیم که اگر ما کربلا بودیم چه میکردیم حالا این کربلا و این هم ما. """"و غزه در اتش و خون.... چشم هامان در خواب،دلهامان پنهان در برف شیطان،ایستاده مستان، سازمانهای جهانی،این غلامان مطیع، در خفقان سکوت........ سران عرب،پنهان زیر چادرهای زنانشان...... و مردمان غزه چشم انتظار امت اسلامی.......""""
گل هارداسان قارداش آمان، تئز گل حۆسئینیم گل دوْلدۇ خییامه کوفییان، تئز گل حۆسئینیم گل
ســـلام مــن بــه مـحـرم، مـحـرم گــــل زهــرا
بـه لطـمههـای ملائـک بـه مــاتـم گــل زهـرا
سـلام مـن بـه مـحـرم بـه تشنـگی عـجـیـبـش
بـه بـوی سیـب زمـینِ غـم و حـسین غریـبش
سلام من بـه محـرم بـه غصـه و غــم مـهـدی
به چشم کاسه ی خون و به شال ماتم مـهـدی
سـلام من بــه مـحـرم بـه کـربـلا و جـلالــش
به لحظه های پـرازحزن غرق درد و ملامش
سـلام مـن بـه مـحـرم بـه حـال خستـه زیـنـب
بـه بــی نـهــایــت داغ دل شـکــستــه زیـنـب
سلام من به محرم به دست ومشک ابوالفضل
بـه نـا امیـدی سقـا بـه سـوز اشـک ابوالفضل
سـلام مـن بـه مـحـرم بـه قــد و قـامـت اکـبـر
بـه کـام خـشک اذان گـوی زیـر نـیزه و خنجر
سلام من به محرم به دسـت و بـازوی قـاسم
به شوق شهد شهادت حنـای گـیـسـوی قـاسم
سـلام مـن بـه مـحـرم بـه گـاهـوارهی اصـغـر
به اشک خجلت شاه و گـلـوی پـارهی اصـغـر
سـلام مـن بـه مـحـرم به اضـطـراب سـکـیـنـه
بـه آن مـلـیـکـه، کـه رویش ندیده چشم مدینه
سـلام مـن بـه مـحـرم بـه عـاشـقـی زهـیـرش
بـه بـازگـشـتـن حُر و عروج خـتـم به خیرش
سلام من بـه محرم بـه مسـلـم و به حـبـیـبش
به رو سپیدی جوُن و به بوی عطر عجیـبـش
سلام من بـه محرم بـه زنگ مـحـمـل زیـنـب
بــه پـاره، پـاره تــن بــی سـر مـقـابـل زیـنـب
سلام من به محـرم به شـور و حـال عیـانـش
سلام من به حسـیـن و به اشک سینه زنـانش
بهار انتظارم سلام... آقاجون؛ مشقّت و سختی فراق شما اینقدر طولانی شده که دیگه برگای انتظار توان پرواز ندارن....... نمیدونم تحمّل همۀ این تنهاییها به خاطر بزرگ شدن و آماده شدن برای ظهور شماست؟! یا نه! عقوبت کردههاییه که پردۀ غیبت، جسارت انجامش رو بهمون داده!؟ نمیدونم داریم مهیّای اومدنتون میشیم یا پردهای کلفتتر برای دوریتون!؟ ای گل نرگس؛ اینقدر غیبت شما طول کشیده و میکشه تا دوست و دشمن از هم جدا بشن. اینقدر طولانی و سخت، تا مدّعیان دروغین انتظار خسته بشن و دست از ادّعاهاشون بردارن. اون وقته که فقط مؤمنان واقعی، دنبالهرو حجّت خدا باقی میمونن و سعادت ابدی رو نصیب خودشون میکنن. اماما؛ اینقدر در دوری شما خط خطی کردیم که چلّههامون رو یکی یکی پشت سر گذاشتیم و سر از هفتۀ صد و بیست و..... مولا؛ دیگه حساب هفتهها هم از دستم در رفته.... نمیدونم تا کی باید شمارشگر هفتههای بی طلوع باشیم... نمیدونم تا کی باید قلم رو کاغذ بچرخونیم و از دوری شما بنویسیم و ناله کنیم.... تا کی باید روزها رو از اول بشماریم و عصرهامون رو با دلتنگی شما به پایان ببریم.... آقا؛ دیگه روم نمیشه قسمتون بدم. دیگه روم نمیشه ازتون بخوام بیاین. دیگه روم نمیشه بازم از اول شروع کنم......... این همه گذشته ولی هنوز اونی نشدیم که شما میخواین. شرمندهایم آقا... شرمندهایم مولا.... یوسف زهرا؛ هر چی بیشتر میگذره قلمها فرسودهتر میشن و انتظارها سنگینتر و آهها عمیقتر و امیدها خستهتر....! میدونم اگه مدعی محبّت شما هستیم، اگه آرزوی وصال داریم، باید سعی کنیم معشوقمون رو بهتر بشناسیم. باید سعی کنیم شناخت پیدا کنیم. میدونم باید ساخته بشیم ولی آقا به خدا دوری شما خیلی سخته........ جمعه یعنی یک بغــــل دلواپسی جمـــعه یعنی گــــریههای بیکسی جمعه یعنی روح سبـــز انتـــظار جمعه یعنی لحــــظههای بیقــرار بـیقـــــرار بیقـــــراریهای آب جمــعه یعنی انتــــــــظار آفــــتاب جمعه یعنی ندبهای در هجر دوست جمعه خود ندبهگر دیــدار اوست! جمعه یعنی یک کـــــویر بیقرار از عطش سرخ و دلش در انتظار انتــــظار قطـــــره باران عشــق تا فروشوید غم هجــران عشــــق جمعه یعنی بغــض بیرنگ غـزل هـــق هــق بارانی چنــگ غـــزل زخمهای از جنس غم بر تار دل تا فرو شویَد غـــــم هجــــران دل جمعه یعنی روح سبــز انتـــظار جمعه یعنی لحــظههای بـیقـــرار بـــیقرار بیقـــــــراریهای آب جمعه یعنی انتـــــــظار آفــــــتاب به امید پایان صفحات انتظار، دوباره از نو آغاز میکنیم.... به امید ظهور یا اباصالح المهدی؛ یا بقیة الله ادرکنی اَلّلهُمَّ عَجِّل لِوَلِيََّکَ الفَرَج
امید دارم به فصلی نو که امیدوار شوم به بودن تنها ارمغان زندگی بودن است بودن تا ابدیت مجالی برای اندیشیدن نیست ، زمان کوتاه است و من تنها می اندیشم به اویی که مرا زاد می پرستم او را که پرستش را سزاست تنها امید شاید او باشد که هست نمی دانم چه می گویم و می دانم که هیچ کس نمی داند اما باز می نویسم می نویسم برای او ، برای تمام آنچه که هست و نیست و خواهد بود نبودن می آید و بعد از آن بودن ، ابدی بودن آری و من تنها پرستنده ی تو ام نمی دانم خستگی من ا زچیست از ناگزیر بودن یا امید به رفتن داشتن تلاش برای سپیدی سراپای وجودم را در بر گرفته لیک تنهایی در راه ترسانم می کند تنها نیستم ولی خیال تنهایی مرا تنها نمی گذارد او را دارم همیشه او را دارم با من است و همراه من تنها نجات و تنها پناه من و من تنها عاشق او و محتاج به او. مرا بنگر و آرزویم را بشنو این را نمی نویسم تنها می گویم امید به اجابت دارم به اجابت اویی که مرا نهاد و بودن را به من آموخت.
|
درباره وبلاگ 
ای جاودانه ترین آن گاه كه عشق زمینی را تجربه می كردم ، دلم چیزی فراتر می خواست منوی اصلی
صفحه نخست
|
big.jpg)
