دوستان خوبم ببخشید از اینکه مدتی نبودم ولی دوباره برگشتم در کنار دوستان عزیزم کارمو

ادامه بدم.ممنونم از همتون که این چند وقت منو شرمنده کردین.

                            عصر یک جمعه ی دلگیر،
                                 دلم گفت بگویم،

                       بنویسم که چرا عشق به انسان نریسیدست،
                            چرا آب به گلدان نرسیدست؟

                             و هنوزم که هنوز است،
                              غم عشق به پایان نرسیدست.

                            بگو حافظ دلخسته ز شیراز بیاید،
                              بنویسد که هنوزم که هنوز است

                          چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیدست؟
                          و چرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیدست؟

                            عصر این جمعه ی دلگیر،
                        وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس،

                                    تو کجایی گل نرگس

میبندم این دو چشم پر آتش را

تا ننگرد درون دو چشمانش

تا داغ و پر تپش نشود قلبم

از شعله ی نگاه پریشانش

میبندم این دو چشم پر آتش را

تا بگذرم ز وادی رسوایی

تا قلب خاموشم نکشد فریاد

رو میکنم به خلوت و تنهایی

   فروغ فرحزاد   

                  چشمانمان را بر گذر قاصدك ها باز كنيم كه زمان ساز سفر مي زند

                               دست در دست هم دهيم دلهايمان را يكي كنيم

                                       بي هيچ پاداشي حراج محبت كنيم

                                           باور كنيم كه همه ي ما خاطره ايم

                                              دير يا زود رهگذر قافله ايم

       پایان آفتاب غروب است

        پایان دریا ساحل است

       پایان تاریکی روشنایی است

     ولی افسوس پایان دوستی جدائیست

بهار از راه رسید و زمستان در گذرگاهی شتاب آلود گذشت.

ای کاش می شد ...

ای کاش می شد بهاری را در دلهای خود به پا کرد به پاکی زلال آب در عمق چشمه ساران!

ای کاش می شد گرد خزان را از قلبهایمان شست و شو داد و عاشقی را تجربه کرد.

ای کاش می شد به روی شانه های پر مهرت تکیه کنم و لحظه ایی آرام گیرم!

ای کاش می شد... .

به امید روزی که قلب هایمان گرمتر از همیشه و گامهایمان استوارتر از قبل و دلهایمان بهتراز

گذشته خوب بودن و پاک زیستن را بیاموزد.