امشب وقتی از پشت پنجره اتاقم به آسمون پر ستارت نگاه کردم به این فکر می
کردم که ته ته این آسمونت کجاست؟ این آسمونت چقدر می تونه بزرگ باشه؟
اما هر چقدرم که بزرگ باشه بازم تو اونو خلق کردی.....هر چقدرم که بزرگ باشه بازم
نمی تونه بزرگیه تو رو نشونم بده..... هر چقدرم که ستاره تو دل خودش جا داده باشه
اما بازم به تعداد نعمتایی که تو بهم دادی نمیرسه و کم میاره.....هر چقدرم
خورشیدی روشن تر ازخورشید منظومه شمسی داشته باشه بازم در برابر نوری که
تو، تو دلم روشن کردی بی فروغه.....
تو خیلی بزرگی.......انقدر بزرگ که با وجود بزرگیت، تو دل کوچیک من نشستی و
نمیذاری یادم بره که چقدر بهم نزدیکی و این نزدیکی بخاطر محبت بی کران
توست.....
"""""شاید نتونی خدا رو ببینی، اما اون تودلت نشسته. فقط کافیه صداش کنی.""""""







