تقويم ورق خورد ويک سال ديگر از عمرما گذشت . هميشه لحظه تحويل سال نو لحظه ي ويژه اي است ، مثل اولين هايي که تجربه کرده ويانکرده ايم ؛اولين گفتگوي عاشق ومعشوق ، تولّد اولين فرزند ، اولين روز مدرسه، و. ... حسّي که قابل گفتن ونوشتن نيست. به باور من در لحظه ي تحويل سال دريک لحظه زمان از حرکت باز مي ايستد تا مردمان، هر آنچه آرزو دارند دردل، از خدا بخواهند و زندگي يک سال گذشته ي خود را که آکنده از اميدها ونااميدي ها، شاديها وغم ها وشکست ها وپيروزي هاست مرور کرده و از برابر ذهن خود عبور دهند .

يک سال ديگر درکنار دوستاني که مي شناختم وکساني که فقط باانديشه ها وافکارشان آشنايي داشتم سپري شد ، از آنان بسيار آموختم وبا اين آموختن درمسير رشد وتکامل گام برداشتم ،کساني به هر دليل بناي ناسازگاري داشتند ،کساني افکارم رادربست تاييد کردند ،افرادي تحمُلم کردند وگروهي تاب ديدنم رانداشتند .

درهمان لحظه ي نابِ تحويل سال، براي همه ي آناني که مخالفم بودندواز اين مخالفتشان بسيارآموخته ام ،ازکساني که از سرِدشمني وتنگ نظري ياهردليل دانسته ونادانسته ، سنگي درمسيرم انداختند وياجايي حرفي زدند که لايقش نبودم آرزوي کاميابي وشادماني دارم چه اگر آنان نيز طعم شيرين توفيق رابچشند واز بيماري مهلک تنگ نظري رهايي يابند خود وديگران را ازآسيب رهانيده اند

دراين دنياي خاکي هرکس به نوعي گرفتار است نوع گرفتاري فرق دارد اما همه در اين «گرفتاربودن» مشترکند اميد دارم درسال آينده از گرفتاري هاي ناخوشايند همه ما کم شود وآسايش رواني که مهم ترين آسايشهاست برسفره دلهاي مردم ما ميهمان گردد .

مي خواستم اسامي همه آناني را که دوستشان داشته ودارم دراين نوشته بياورم(وبلاگ نويسان وغيراز آنان) اما از آنجا که  آوردن اين اسامي نوشته راطولاني خواهد کرد بهترآن ديدم تا بدون ذکر نام اين نوشتار را به پايان برم.

براي همه دوستاني که درسال گذشته بااميد به ديدن ويا آرزوي خواندن انديشه هاي آنان روز را به شب وشب را به روز رسانيده ام اميد سلامتي وبهروزي دارم.شادباشيد و.سال خوب وخوشي درانتظارتان باشدو عيدتون مبارك.